14-06-13

Mijn droom

Wanneer

 

Wanneer ik mijn laatste pet opzet om de natuur te aanschouwen voor de menigte, kristalliseren mijn gedachten tot een boom.

 

Mijn droom net zo groot als een boon, elke gedachtekronkel vaart in een stroom, met daarin de drijvende brokken der natuur.

 

Jij ligt daar nu geveld. Je was ooit een reus. Je wou je groen zijn stoppen, maar dan klinken de bellen des te luider, jij optimist van mij

 

Je bevroren knop, weerbarst niet te luid, je bent niet al te groot, al je denkt, ik word later een grote struik

 

Al denk je te kunnen toveren en klinkt je muziek als die van een merel span je gezicht zo strak dat het blijft vruchten dragen

 

 Zo schroom wanneer valt het uitroepteken, te blijven strijden, voor elke grasspriet , voor elke bloem dat jij bent

 

Ook al heb je niet altijd zin, weer het gewicht te torsen, je wordt gedreven door moeder natuur

 

Jouw eenvoud, je wilt het niemand tonen mijn vriendschap te delen, ijlings te zoeken naar bloemen die uiteindelijk toch bloeien

 

03:44 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.