04-07-12

anker

 
 

Anker

Jij werpt je anker uit met de blik achter je. Je bent besmeurd met resten uit je verleden. Oh wat ben je bedroefd omwille van die ene vogel die je missen moet. Wat ben je koel vandaag omwille van je eigen duisternis. Kan je het succes niet missen?

Drijf de kunst met je om je gevoel te plaatsen. Hang de ezel niet uit omdat je niet gekozen wordt. Laat de wervelwind in je maar stil worden en kijk naar wie je echt bent. Kijk naar diegene die zaken echt missen en de waarde des leven ontdekken.

Jouw kracht schuilt in je eigen schoonheid dat je in de wilde bossen herkennen kan. Rust even uit en kijk naar het gene dat je al verwezenlijkt hebt. Bouw je persoon weer op uit een stevige fundatie zodat je met je schip stormen kan trotseren. Stop je ijdelheid maar voor goed weg en zet je blik op vooruit.

De bijen zullen weer komen naar je pracht exemplaren, want hoe meer bodem je weer voelt onder je persoon , hoe sterker je creatie wordt en hoe je het geluk weer aanschouwen kunt. Dan pas kan je het anker lossen en de liefde laten binnen stromen.

11:18 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.