28-06-12

Lagen van onwetendheid

 

Lagen van onwetendheid

Wat kijk je onzeker als het onwetende op je afkomt. Je kraamt gekrijs over de duisternis en het licht en je probeert je dagen op te vrolijken met kleur. De inhoud is zo onvolledig en menig blaaskaak meent de theorie van zijn leven te verkondigen. We staan vandaag even ver als het begin.

Ik vermaak mij met de kunst van groen en probeer niet te wereldvreemd over te komen. Als we willen kunnen we beginnen, maar elke laag heeft zijn eigen afdruk. Een kunstenaar kan wel de werveling van de geologische lagen in kaart brengen , maar het blijft gissen.

Ik kan mij vergissen door niet meer te werken, maar mijn levenswerk beleef ik elke moment van de dag. Dat is de lach van mijn vrouw, die zo sterk is als een scheut die open knalt zonder één geluid te maken. Het is de stilte en jij kijkt wel even achterom, maar er bestaan geen toverspreuken tegen je eigen ondergang.

Dus beste vriend ligt niet wakker van een kwaal en kijk naar buiten waar de bosanemoon zo weelderig bloeit. Jouw naam gaat de geschiedenis in als diegene die leerde zweven met de vleugels van een zweefvlieg en met zijn snuit de bloemen bevruchtte.

Ik pak mijn rugzak op duw tegen de rolwagen en trek verder zonder om te kijken.

03:34 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.