22-06-12

Warme wilde tinten

 

Warme wilde tinten

We zijn met vieren in de tuin van Magda en Frans. Moedertje natuur woont er nog maar pas. Met al haar gure grillen, met stormen en vlagen waarbij geen enkel regenscherm heel blijft. Zelfs de stevigste gebouwde stormparaplu moet eraan geloven. Een reiger overziet het spel en Frans vraagt aan mij, hoe hij boterbloemen moet onderhouden.

Met man en macht op tijd uitrukken en daarna lieflijk overlaten aan de miertjes, bijtjes en bladluizen die er graag in wonen. Zo’n wilde tuin ( erg zeldzaam) barst regelmatig uit haar voegen en aangezien het in de natuur ook spraken is van natuurlijke selectie, waarom dan niet een handje toesteken. Dat geldt ook voor het kleefkruid ,de akkerkool en de jakobskruiskruid laat ik Magda weten.

Mijn vrouwtje en ik genieten heerlijk van de spijzen van de tuin die Magda zo rijkelijk kan maken. Cultuur en natuur met de geschiedenis gepresenteerd door mijn vrouwtje gaan hier hand in hand. Even moet ik van mijn sokkel geduwd worden want ik was weer hevig over water aan het lopen door de vertellingen over de natuur

De voortuin is in de ban van de Phaselia. Een echte honigplant. Je hoort de bijen zoemen. Die heerlijke blauwe kleur, daar gaat het lelijkste monster voor lopen. Ik zie hoe dat de aardhommel zijn snuit in de bloem steekt. Een niet te vergeten moment midden al dat steengewoeker van de stad.

Deze tuin kan haar mannetje staan, zo’n liefelijke blikje groen midden de groene woestijn.

15:40 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.