22-06-12

de adelaarsvaren

 

De adelaarsvaren

 

Hebben ze je lakens niet opgedekt wanneer jij adelaarsvaren  groeien wou? Je bent besmeurd, bijna in de gracht beland: “ ik vind dat niet plezant” hoor ik jou nog zeggen.

We moeten voort ook al gaat de bevuiling door ,ze wordt gekopieerd, maar dan wel kleiner gemaakt,  in concentratie even sterk . Je moet weer opzoek naar een eigen zuiver bos.

Alles is volgebouwd , het laatste stukje groen aan banden gelegd. Ik sluit mijn ogen en zie de tuin, waar jij groeien kan.

Het was geen droom, zo’n tuinen bestaan. Ik word enthousiast en vergeet de spelregels .

Vanwaar die pretentie toch, jij die de eenvoud zoekt kan je geen rekening houden met je medemens?

Inderdaad zo’n tuinen zijn zeldzaam, de mens staat toch graag klaar met hak en bijl. Je hoort het zoemen al de bijen en hommels bij elkaar. Daar in die ene echte tuin. Daar is moeder natuur wel welkom.

04:08 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.