01-06-12

Jouw tapijt

                                           
Jouw tapijt lijkt wel storm. Er zal geen vlek opmogen ook al is het sierlijk.
Jouw tapijt staat in bloei een juweeltje van kunst
 
Ik ben niet groot en jij evenmin. Ik durf mij met mijzelf te confronteren, jij evenzeer. We dragen geen naam of tittel en toch zijn wij gelukkig. Iemand die roept en blaast, brengt mij overhoop en jij die mij troosten zal.
 
Ik maak geen kopie en alles komt uit de diepste bron. Jij bent zo krachtig in het kleine om van te nippen . Jouw bloem is krachtig en overtuigend.
 
 Wacht jij op zon op het moment dat de mens schaduw over je werpt. Wil je uitdiepen in de geschiedenis. Je houdt steeds vol. Ik hou van veldbloemen, maar ik schenk je een exoot omdat je dat graag mag.
 
Is mijn natuur nu dood? Zelfs het zwaarste onheil zal mij niet overtuigen moeder aarde op te geven
Straks pluk ik de vruchten van mijn bestaan, iets dat ik met je delen zal.

06:46 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.