31-05-12

jouw geliefde

                                          
De winter was ijzig toen jij op de tak klom. Jouw melodie melancholisch. Je staat als een rots in de branding wanneer het over jouw geliefde gaat. Laat je knoppen zwellen, ook al zijn er takken afgestorven.
 
Je hebt een stevige stam ,niet van staal , maar van warme schors. Je wijst een ander wijfje af en zingt uit volle borst als het over jouw geliefde gaat.
 
Wanneer je kunstenaar zou zijn kwam geen enkel beeld of schilderij  in de belangstelling, omdat dat ruikt naar succes. Je wordt dan zo anders en dat is niet goed voor de liefde als het over jouw geliefde gaat.
 
Zij lacht je toe en geeft jou een scheut energie en laat je niet treuren over de takken die gestorven zijn. Zij wijst jou de hardheid van het bestaan , maar ook jouw parel van de knop die weldra bloeien zal. 

05:52 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.