30-05-12

aan tafel

                       
 
Als een onscherp beeld, wel kleurrijk,is het niet altijd te vatten wat een mens meemaken kan. Ik zet mij elke dag aan tafel in de hoop dat de liefde tot mijn vrouw nog groter is als de dag daarvoor. Het is gemakkelijk roos. Dat is niet moeilijk als je al 28 jaar gelooft in elkaar. Het is alsof wij elke dag geboren worden.
Wij laten ons niet in een hoek duwen met de zwaarste tegenslag. Lukt er iets niet door verdriet, dan nog neemt de liefde niet af. Als ik een vogel zou zijn, dan bouwde ik de stevigste nest. Ik zal mij gedragen als een merel en mij verdiepen in de mysterie van de natuur.
 
Het is enkel daar waar de sterkste kern ligt. Ik snoei de natuur niet recht en droog mijn vleugel, wanneer ik de zoveelste maal een poging tot vliegen heb gedaan. Er wordt wat afgejakkerd in deze tijd. Een mens is geen mens meer en vindt een knuffel of een kus overbodig.
 
Geen nood er is nog altijd de kunst, die wemelen kan en de geschiedenis die zoeken durft. Het is daar waar de grootste zuiverheid in heerst. Ik weiger te vluchten voor de realiteit. Geloof mij ik ben zeker niet uitgeteld, daar is de liefde te sterk voor. Het houdt mij overeind

07:06 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.