24-05-12

de bosanemoon

Mysterie 3.jpg

Jij woont onder een boom, hij zo stoer als een eik

De zonnestralen dringen door tot aan zijn voeten. Jij weet van geen wijken en kiest het menu van rotte bladeren. De vermoeide reus. Hij heeft geen blaadjes die jij zo graag mag Je mocht kiezen leven als een bloemstuk of op je eigen voeten staan zonder de mens

Die dwaas, hij drinkt zich te pletter, maar jij  kan snoepen van die eerste zonnestralen. Je ontvouwt jouw kleed en laat de vermoeide hommel binnen. De mooiste gelden worden je aangeboden, doch je weet van geen ophouden met het tooien van het bloemgewas

Je bent wit zo zuiver en scherp. Er wacht jou geluk van korte duur, het is het succes dat je niet smaken mag. De lente zwelt aan en de blaadjes komen vanpas om eindelijk de boom aan te kleden. Je lacht en je toont jouw vruchten. Je hoort geschater van je parijgenood die drijgend jou richting uitkijkt.

Het is de mens die van bossen steden maken. Je mag leven daar waar het past. Je bent niets meer waard nu dat de zomer voor de deur staat. Het is wachten tot het volgend jaar wanneer jij de naakte bomen mag zien. Je zal dan weer stralen om weer mevrouw hommel te verwelkomen eentje die jij graag mag

Dag bosanemoon van mij. Mijdt de boze blik van het ras dat mens heet

07:18 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.