16-05-12

toeval

deco32.jpg

Wie wil nu zijn huis versieren met houten koppen.Het was nog in mijn voegere periode, wanneer mijn kern rot was, klaar om op de composthoop te gooien. Een lange tijd zonder enige herkenning, geen wonder wanneer je enkel rotzooi fabriceert. De memel kruipt eruit. Een enkeling had er belangstelling voor, maar hij was ook waardeloos.

Deze tijd is afgeloten . Voorgoed een andere weg genomen. Een duurzamere met meer omkadering. Mijn hunkering naar herkenning ebt weg en maakt plaats naar een iemand zijn. Mijn bloei krijgt kleur ik herken wat ik niet ken en gun het aan ander die er meer vaardig in zijn. De liefde tot mijn vrouw wordt sterker zoals ook tot moeder. Het gespook houdt op en maakt plaats voor meer kracht

Zij maakt zich op haar mooist en haar wil is van zuiverheid. Zij is mijn toeststeen . Er zal haar dan ook niets ontbreken. Ik ben niet meer van slag, omdat ik haar zo graag mag. Samen houden wij ons op de hoogte en praten.  Zo wordt de mooiste bloem groot. Ik geef het haar die winterknop die prachtig uit het cocon plooit.

Wie wil er meer dan een bosanemoon?

 

18:35 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.