11-05-12

decoratief

deco 1.jpg

Rustig kabbelen de dagen van kunst. Moest ik ervan leven dan zou veel honger hebben troef zijn. je komt pas tot bloei wanneer je voldoende afgezien hebt. Wanneet de witte vogel een acsent geeft aan het witte landschap en je geluk mag hebben dat het wezen een nest bouwt in het verstedelijkte omgeving waarin wij wonen. Dan lacht gij.

Je moest maar niet zo mooi zijn en je liefde niet zo rijk, waar zou ik dan staan. Ik richt mij tot de medemens,tot één individu het is te eng. Bij jou vind ik troost eenzame vogel.

Met muziek en beeld , natuur en poëzie zing ik de dagen rond en hanteer mijn gitaar, wanneer de bodem onder mij wak is geworden.

De steenhommel op een stokje, traag en onzeker. Je kunt nog niet vliegen, want de wereld is nog niet wakker. Vastberaden ga je onder de grond een nest bouwen. Jij koningin je hebt de winter overleefd, weldra zul je niet meer alleen zijn. Dan is je volkje groter geworden.

Je eitjes zullen kindjes worden. Je zult ze kloek bewaken. Ze zijn het evenbeeld van de natuur .Ze zijn geen afgietsels van de mens. Het staat beschreven in de beste boeken van een echte mens. Zo"n mens dat ben jij en dat boek lees ik aandachtig.

13:23 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.