06-05-12

eksternest

nest 2.jpg

Wanneer je een eksternest volgt bij de bouw ervan, kan je mede getuigen zijn hoe een vakman die vogel wel is. Momenteel is het nest voltooid en het is nu eens zo groot. Takje per takje is dat gebouwd met enkel een bek en een paar poten. Je kan dat vergelijken of je bent mayonaise aan het maken met één hand op de rug.

Midden in de stad weet die vogel zich te handhaven. Merels kunnen dat ook. Cultuurvolgers noemt men zo'n gevederde. Oorsprokelijk waren het bosvogels en mensenschuw.

Eksters bouwen een heel jaar door nesten . Enkel het stoerste mannetje maakt kans op een wijfje. Er zullen wel mensen bij zijn die zo'n vogels verafschuwen. Men denkt gemakkelijk aan stelen. We mogen dat niet ontkennen. Vogel onderling doen dat ook. Het nest moest dan herhaaldelijk verdedigd worden tegen kraaien. Die waren er steeds op uit een takje te pikken.

Wij vermoeden nu dat de vogels met jongen zitten. Het is een aan en afvliegen. Waarschijnlijk maken de kleintjes geen kan. Het is buiten nog te koud om echt voedsel te zoeken. Aangezien vogels geprikkeld worden vroeg nesten te bouwen door de warme maartmaand , overgaan tot eieren leggen; gebeurt het vaker dat het legsel mislukt omdat er zo vroeg geen voedsel te vinden valt

Zijn er jaren met een groot voedselaanbod overleven alle jongen.Dan krijg je een invatie van vogel. Dan is er een grote trek van vogel  eveneens door voedselgebrek.

 

Gelukkig laat men in de bossen meer dood hout liggen. Dat is beter voor de vogels om zich te voeden. Zo'n schijnbaar verwaarloosd bos zit vol leven, waar vogels dol op zijn. 

Ik hoop dat de musea niet overvol geraken met opgezette vogel die uitgestorven zijn.

Men spreekt toch van de opwarming van de aarde. Met al die luxe denkt men er liever niet aan en gaat men ongezout verder met vervuilen van ons klimaat. Met een slakkegangetje kijgt men toch een verbetering, maar de weg is nog lang.

 

04:39 Gepost door Patrick Van Gampelaere | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Vogels zijn niet mijn specialiteit, maar het woord eksters doet mij denken aan eksterogen, op het werk hadden we een hostess die het onthaal verzorgde, je kent ze wel, zo een spanner in een mantelpakje. Een droom griet, zo mooi was ze, en met haar lieve stem kon ze ieder van ons in extase brengen. Meermaals ben ik gaan zitten als ze onverwacht op het bureel verscheen, rechtstaan zou teveel onthuld hebben. Ok .... We zijn aan het afdwalen, dat super ding had een pijnlijke eksteroog, zij noemde dit een likdoorn, alhoewel we er niet aan mochten likken, we mochten zeer weinig bij haar, toen ik een keer aan haar borsten friemelde kreeg ik aanstonds een klets in mijn gezicht. Niet erg want het was de klets waard. Klein maar stevig waren ze, het soort waar ik zo verzot op was. Later is ze met de baas getrouwd.

Gepost door: Delfortas | 06-05-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.